To be or not to be

Voor sommige delen van ons is het leven geen lolletje. Die subpersoonlijkheden gaan gebukt onder een regen van tegenslagen en mislukkingen. Beetje trieste figuren eigenlijk: het slachtoffer en de loser, de lafaard en de angsthaas, de kneus en de sukkel, de tuttebel en de zeurpiet. Een bonte stoet van gezellige types die ineens opduiken om je de afgrond in te storten. Ook als het allemaal lekker loopt, kan onverwacht bijvoorbeeld het slachtoffer zijn kans grijpen om zich te laten horen.

Het script van het slachtoffer is bekend. Hij speelt zijn rol voortreffelijk en zinnen als “ze moeten me niet”, “daar ben ik niet tegen opgewassen”, “naar mij wordt toch niet geluisterd” rollen moeiteloos uit zijn mond en zo geloofwaardig, dat het publiek direct overtuigd is. Het slachtoffer heeft gelijk! Zo is het! Rasacteurs zijn het, onze delen.

Nu weten we gelukkig dat zo’n slachtoffer met al zijn klachten een positieve intentie heeft. Op zijn eigen -soms ondoorgrondelijke- wijze heeft hij het beste met je voor. Hij of zij wil je beschermen en je behoeden voor risico’s zodat je veilig bent. Ja, duhh!

Elke keer als er een risico dreigt, komt hij langs om je in te fluisteren dat je je beter gedeisd kunt houden, zodat je geen gevaar loopt. Hartstikke fijn natuurlijk, iemand die je beschermt, maar, maar, maar…mag ik een beetje meer ruimte? Ik wil ook graag leven!

Het is een misverstand om te denken dat het slachtoffer aangepakt moet worden om dit probleem op te lossen. Het slachtoffer is helemaal niet bedoeld om het leven leuker te maken. Dat is zijn functie niet. Integendeel. Het slachtoffer zal altijd slachtoffer blijven en deze rol met groot talent vervullen. Hij kan niet anders. Hij is immers het slachtoffer met zijn eigen favoriete script. Je moet het slachtoffer niet verwijten dat hij het slachtoffer is. Laat hem toch met rust. Geef hem de aandacht die hij nodig heeft op het juiste moment, zodat hij niet ongelegen opduikt om je te saboteren.

Als je een leuker, liefdevoller, waardevoller of spannender leven wilt, heb je andere acteurs nodig, met een ander script. Je hoeft de vormgeving van je leven niet aan het slachtoffer en zijn kameraden over te laten. Je hebt nog zoveel andere rollen beschikbaar, die veel beter in staat zijn om het avontuur van het leven aan te gaan. In dit innerlijke theater worden de stemmen van de levensgenieter en de avonturier, de vredestichter en de engel, de held en de leider, de lover en de vriend, de wijze en de goddelijke soms nauwelijks gehoord. Het lijkt wel of de bezetting van deze rollen door derderangs acteurs wordt ingevuld. Lang zo geloofwaardig niet als de beperkende hoofdrolspelers in je levensdrama.

Ik zou zeggen: we hebben een regisseur nodig met visie! Wat zeg ik? Een regisseur met een missie! Een regisseur die nog eens kritisch kijkt naar de casting. Iemand die de hoofdrolspelers inzet op het leven dat je verlangt en de ‘drama queens’ niet alle ruimte laat innemen, terwijl ze wel meespelen. Die regisseur met een missie en een visie ben je uiteraard zelf. Jij zelf als geheel, waarin alle delen onderdak vinden en van waaruit het verhaal van je leven voor het voetlicht wordt gebracht. Speel de beste versie van je leven met toewijding en plezier. Alle nodige rollen heb je potentieel beschikbaar om uitdrukking te geven aan wie je werkelijk bent. Waar wacht je nog op?

 

[contact-form-7 id=”1623″ title=”Banner campagne Wending_copy”]