Druk en draagkracht

“Ik kan er gewoon niet meer tegen!” Deze wanhopige verzuchting heb ik heel vaak gehoord in mijn werk als NLP coach en trainer. Trouwens, iedereen heeft toch weleens het gevoel dat ie er niet meer tegen kan. Wat het dan ook is: een baas zonder waardering, een liefdeloze partner, de ochtendspits, jengelende kinderen aan de ontbijttafel, vermoeiende familieleden, een rotjeugd of gewoon het leed van de wereld. De druk is te groot. De druk van buiten lijkt gewoon te groot om te dragen. En voor je het weet schiet je in een kramp. Het lichaam spant zich en gaat vechten of probeert zich te verzetten tegen de ellende. Sloten energie gaan er aan op. Niet dat het helpt, maar het lichaam reageert gewoon op de druk door tegendruk te geven. En hoe druk je je ook maakt…….. er verandert niks. De omstandigheden, blijven gewoon de omstandigheden. .

De wereld zit vol triggers en voor je het weet zijn we door onze onbewuste reacties gespannen en gestresst alsof we op knappen staan. Dát signaal heeft het lichaam wel door: he, hallo, stop, hier kan ik niet tegen!! En dat is waar, het lichaam kan niet goed tegen stress. Het wordt snel oud en moe, kan niet meer genieten en gaat steeds slechter ademen. Als je denkt dat de omstandigheden de oorzaak zijn, ga je nog harder aan de slag om iedereen en alles te willen veranderen. Nog meer stress. Een vicieuze cirkel van strijd en onvrede. Hoe hard je ook werkt, het helpt niet echt. Je verzetten tegen de realiteit, verandert de realiteit niet.

Wat mij is opgevallen is dat een totaal andere reactie in je lichaam wel helpt. Ruimte maken.

Maak ruimte voor wat er is, wat het dan ook is. Ruimte maken kun je met je lichaam doen. Door dieper te ademen, perifeer te blijven waarnemen en echt contact te houden met je lichaam kun je alles erkennen en omvatten wat zich ook maar voordoet in de buitenwereld. Geen gevecht, geen stress, maar ruimte en aandacht. Je hoeft wat er gebeurt niet te accepteren of goed te keuren, maar je moet wel eerst erkennen dat de situatie is zoals ie is. Oke………. het is wat het is.

Je lichaam ontspant en erkent wat er gebeurt. Er komt meer tijd en ruimte om waar te nemen én je reactie te bepalen. Als je kind, baas of partner tegen je schreeuwt, is er tijd om bij jezelf na te gaan: hoe wil ik hier mee omgaan, wat wil ik echt?. In plaats van te denken: dat mag toch niet, dit zou hij/ zij niet mogen doen, zo kun je toch niet tegen je moeder te keer gaan, blijf je rustig doorademen en zie je hoe hij zich opwindt en met zijn energie omgaat. Je blijft kijken hoe lang hij nodig heeft om zich op te winden en je hebt alle tijd om je eigen reactie te bepalen. En als je kind (baas, partner etc.) klaar is, geef je de reactie die past bij wie je bent en wat je wilt bereiken.

Leer doorademen ook als het moeilijk wordt.

Een lichaam in rust is alert. Een lichaam dat doorademt is vitaal. En de eigenaar van dat lichaam is niet in paniek en heeft alle hulpbronnen beschikbaar die nodig zijn om zinvol te reageren op wat dan ook. Als je je lichaam ruimte geeft, heb je de draagkracht om elke realiteit onder ogen te zien zoals ie op je afkomt. En als je voldoende draagkracht hebt om te laten gebeuren wat er gebeurt, hoeft je lichaam zich niet te verzetten, maar ervaar je innerlijke rust. Innerlijke rust, ook in een zee van ongewenste omstandigheden. En zeker weten: vanuit rust en ruimte in je lichaam heb je veel meer effect op je omgeving dan de omgeving op jou!